۰۹ خرداد ۹۷ ، ۱۹:۰۰
بی مقدمه!
هزار جور مقدمه نوشتم و دیلیت کردم . هزار جور متن و فلسفه بافی و هرچیزی که وقتی آدم ذهنش مشغول است می بارد بر قلمش !
اما آخرش به این نتیجه رسیدم که فایده ندارند . آدم باید از دلش یک وقتهایی بنویسد . بدون اینکه فکر کند . باید چشم هایش را ببندد و تند تند حرفهای دلش را بنویسد و کاری نداشته باشد جمله بندی اش خوب شده یا نه .
حالا من یک همچین حالتی دارم !
حالا ما یک همچین حالتی داریم!
۹۷/۰۳/۰۹